ابن ابی شیبه کوفی در صفحۀ 160 جلد هفتم کتاب مصنف خویش و همچنان امام جلال الدین سیوطی در کتاب «الدر المنثور» خویش روایتی را نقل کرده اند که چنین است: « حدثنا معتمر بن سلیمان عن جعفر عن القاسم عن أبی أمامة قال : إن الملائكة الذین یحملون العرش یتكلمون بالفارسیة الدریة. یعنی: «از ابی امامه روایت است که کسانی که عرش را حمل می کنند به زبان فارسی دری حرف می زنند». و حدیث دیگری نیز از پیامبر اسلام (ص) روایت شده که مورد تایید آیت الله حسن زاده آملی نیز قرار گرفته که پیامبر ص فرمودند : زبان اهل جنت(بهشت) عربی و فارسی دری هست . زبان فارسی ایران قبل از اسلام در هیچ جای ایران صحبت نمیشده. مردم استان فارس و بوشهر و هرمزگان و خوزستان پارسی و خوزی حرف میزدن ، مردم شمال و غرب هم پهلوی غربی و پهلوی شرقی زبان خراسان ایران (محدوده پارتی ها) و زبان رسمی و ادبی امروز از بلخ واقع در افغانستان و تاجیکستان امروز به ایران امروزی وارد شده اونهم بدلیل وجود و همت کسانی چون یعقوب لیث صفاری و امیران سامانی که بخاطر دور تر بودن از اعراب زبان خودشون رو رسمی کردن و وقتی ایرانی های غرب یعنی ایران امروزی استقلالی نسبی با روی کار اومدن آل بویه دیلمی بدست آوردند، فارسی دری رو بعنوان جایگزینی برای "پهلوی و پارسی جنوبی" بدلیل شباهت به زبونشون(البته تا حدی) و نجات فرهنگ و زبان ایرانی از گسیختگی زبانی و لهجه ای خودشون که علتش هم محروم بودن از نوشتن و مکتوب کردنش بخاطر اشغال ایران توسط اعراب بود رو از بلخی ها پذیرفتن و این زبان مقدس که دومین زبان اسلام هم می باشد کماکان زبان واسطه بین همه اقوام هست. همونطور که حجاز و یمن بعنوان سرزمین اولیه فرهنگی و نژادی اعراب بحساب میاد ، بلخ رو میشه یمن و حجاز عجم(ایرانی ها) نامید . اونهایی که تاریخ رو مطالعه کردن میدونن لهجه فارسی رسمی ایران با لهجه عامیانه تفاوتش در اینه که فارسی عامیانه تهران از گویش پهلوی شهر ری و تهران قدیم متاثر شده اما فارسی کتابی ورسمی از زبان فارسی دری بلخی متاثر هست. یک نمونش فرق رو میشه در کلمات مترادف و هم معنی "گشنه و گرسنه" دید. گشنه یک واژه پهلوی هست که شاعر شیراز حضرت حافظ  نیز در اشعار فهلویاتش این واژه رو آورده و در لهجه تهرانی هم عینا وجود داره اما گرسنه واژه ای از فارسی دری هست که امروز افغانی ها و تاجیک ها هنوز چه رسما چه عامیانه ازش استفاده میکنن و در زبان رسمی ایران هم همین واژه استفاده میشه. در پایان باید گفت : توی آمریکا هزاران قومیت وجود دارن اما هیچ کدومشون مثل شما آذری ها اینقدر دم از زبان و نژاد نمیزنن و انگلیسی رو بعنوان زبان ملی پذیرفتن اما شما مثل تیمور لنگ قلدر مسلک هستین و میخواین با زور کاری که تیمور لنگ و مغول نتونست رو بکنید ما مازنی ها در عین اینکه زبان خودمون برامون عزیزه فارسی دری رسمی رو زبون معیار کشور میدونیم و اون رو فرا میگیریم شما هم سرکشی نکنید و از خر شیطون بیاید پایین.

نوشته شده در تاریخ جمعه 8 اردیبهشت 1391    | توسط: جمشید طبری    |    |
نظرات()